STAGEREIS: Zwarte Piet in Jordanië

0 Posted by - 14 februari, 2012 - NRC Next, Rubrieken
Beeld: Matthijs Hannink in de woestijn van Wadi Rum, Steven Hannink 

Naam: Matthijs Hannink
Studie: MSc International Relations aan de UvA
Stagebedrijf: Nederlandse ambassade in Amman, Jordanië
Stagevergoeding: 550 euro per maand
Verblijf: augustus t/m december 2011

TAMAR STELLING
nrc.next | 14 februari 2012 | p. 23

Begin 2011 zocht ik naar stageplekken bij ambassades in de Arabische wereld. Ik wilde per se iets meepikken van de Arabische lente. De ambassade in Jordanië gaf op de website aan dat ze elk half jaar een nieuwe stagiair zocht, dus daar was zeker plek. Maar ik heb toen ook nog een brief naar Syrië gestuurd.

Eenmaal op de ambassade schreef ik bijvoorbeeld mee aan een economisch rapport over de stand van zaken van de Jordaanse economie tijdens en na de omwenteling. Dat rapport is nog als ambtsbericht naar de minister van Buitenlandse Zaken gegaan. Gaaf om te weten dat een aantal dingen die ik op papier zette direct bij Uri Rosenthal beland zijn.

Ik liep ook conferenties af met soms hoogdravende titels als Truth and Reconciliation in the Middle East. Geen van de sprekers deed echt iets met dat thema. Of ik ging naar een presentatie van een erfgoedstichting, die een kerkje had gerestaureerd waar een Nederlandse schilder ooit iets schilderde. Het tofste was misschien wel de opening van een antiterrorisme-conferentie van Interpol. Toen had ik trouwens net m’n baard laten staan.

De meest aparte ervaring was zonder twijfel het spelen van Zwarte Piet in een sinterklaasfilmpje voor Nederlandse expatkinderen. De opnames waren in een chic hotel met allemaal rijke Saoedi’s om ons heen. Je zag ze denken: wat is hier in godsnaam aan de hand? Haha.

Het leuke van in zo’n land zijn is dat je een heel palet aan meningen meekrijgt, over heel uiteenlopende onderwerpen. Ik ondervroeg mijn taxichauffeurs altijd. Toen ik hoorde dat een Nederlandse vrouw het Jordaanse vrouwenvoetbalteam coacht, legde ik dit ook meteen voor aan een taxichauffeur. Dat mocht niet van de Koran, vrouwenvoetbal. Andere chauffeurs waren juist weer heel liberaal. Eentje zei: Als ik met een paar vrouwen ben geweest en een paar flessen whisky heb gedronken, dan zal Allah me daar niet voor straffen. Ik heb toch niemand vermoord?”