Weg van de wereld dankzij zwarte puntoren

0 Posted by - 12 december, 2011 - Nieuws, NRC Handelsblad
Beeld: Drow, Joan van Nispen tot Sevenaer

Afgelopen weekend vond de 9de editie van de Midwinter Fair plaats in Alphen aan den Rijn. Een doorlopend rollenspel met tienduizend deelnemers.

TAMAR STELLING
NRC Handelsblad | 12 december 2011 | p. 20

„Dus dit zijn mensen die liever in elfenland hadden gewoond.” Fotograaf Joan van Nispen tot Sevenaer kijkt geamuseerd om zich heen. We bevinden ons op de 9de editie van de Midwinter Fair in geschiedenisthemapark Archeon in Alphen aan den Rijn samen met horden volwassenen en wat kinderen verkleed als fantasyfiguur. Het evenement dat een weekend duurt trekt elk jaar ruim tienduizend bezoekers.

Festivalwebsites roepen op om ‘toe te treden tot een magische wereld’ en je aldaar te verliezen in een doorlopend rollenspel. Meer en meer mensen geven gehoor. De Midwinter Fair is in Nederland zeker niet het enige fantasyfestival, of het grootste. Dat zijn de Elf Fantasy Fair en Castlefest, met jaarlijks rond de 25.000 bezoekers.

We acclimatiseren tussen een verzameling prehistorische hutjes. Naast ons een groepje aristocratisch uitziende gothics, verderop twee samoerai. Een invalide vrouw rijdt langs in haar karretje, hondje achterop. Beide zijn verkleed als rups.

Dagen als deze draaien om hen die verkleed zijn, maar ook om fotografen als Van Nispen. Zelden treft hij dankbaardere modellen dan de fantasyfairbezoekers. Via internetfora en Facebook bespreken ze al maanden van tevoren hun zelfgemaakte kostuums. Het zijn zorgvuldig samengestelde alter ego’s. Zo ook de zwart geschminkte vrouw met puntoren en lang wit haar. Van Nispen richt zijn camera. De vrouw ontbloot haar hoektanden en trekt een grimas. Of hij de foto’s later kan mailen, ze heeft wel een kaartje.

„Dan moet je daar iets bijschrijven van ‘zwarte vrouw’, want ik krijg zoveel van die kaartjes.”
„Ik schrijf wel op wat ik ben. Ik ben een drow.”
„Wat?”
Drow, een dark elf.”

Bij de binnenplaats van een Romeins badhuis staan een heks en een sjamaan tegende muurgeleund. „Dit is m’n winterkostuum”, begint de heks. „ Ik pas me altijd een beetje aan aan de aard van het evenement. Soms loop ik gewoon rond in een Schotse rok.” De heks en de sjamaan zijn collega’s. „Samen gaan we alle verkleedfestijnen af.” Niet zonder slag of stoot. Ze rijden motor en moeten zich omkleden langs de kant van de weg. „Sta je daar in je onderbroek! Maar dat went hoor. ” Wat ze doen in het dagelijks leven zeggen ze niet. „Daar gaat het nu niet om. Het is juist leuk dat mensen je niet kunnen plaatsen. Je bent hier ongrijpbaar. Weg van de wereld.”